This page is hosted for free by cba.pl. Are you the owner of this page? You can remove this message and unlock many additional features by upgrading to PRO or VIP hosting for just 5.83 PLN!
Want to support this website? Click here and add some funds! Your money will then be used to pay for any of our services, including removing this ad.

Haiku: japońska forma poetycka, której początek datować można na XVII wiek. Cechuje się ona krótką i zwięzłą formą wypowiedzi oraz specyficznym, dalekowschodnim  podejściem do świata. W dużym uproszczeniu mówiąc, chodzi tu o wywodzące się z buddyzmu Zen przekonanie, iż przeciwstawienie „ja” (ergo podmiotu postrzegania)  światu (przedmiotowi postrzegania) prowadzi do tworzenia iluzji rzeczywistości, a w następstwie do cierpienia. Stąd też,chcąc uniknąć dosiwadczenia cierpienia, poeta piszący haiku stara się być częścią otaczającej go rzeczywistości.  Jest to przeciwieństwo pewnych indywidualistycznych nurtów tradycji europejskiej, w której podmiot stara się raczej przedstawiać rzeczywistości przez pryzmat  swojego ja, swoich doznań, poglądów i emocji. Jak pisze Miłosz, haiku żąda od nas wyzbycia się wszelkich przekonań, teorii i nawet wierszy, a więc doświadczeń estetycznych na dany temat tak, by móc kontemplować świat w jego czystej formie.

Gdy Czesław Miłosz  wykładał w Berkeley zauważył u amerykańskiej inteligencji zafascynowanie dalekowschodnią sztuką, które szło również w parze z dużą popularnością buddyzmu w USA. Zaciekawiony  tą modą Miłosz sam zaczął robić przekłady haiku z angielskich tłumaczeń. Przekłady Miłosza wydane zostały przez bibliotekę  pisma „Nagłos” w roku 1992 (pismo, celem ominięcia cenzury, funkcjonowało pod koniec PRL jako „mówione”; w latach dziewięćdziesiątych było już  drukowane); później wydała je również, nieistniejąca już Krakowska księgarnia „Haiku”, mająca swoją siedzibę przy ulicy Sławkowskiej.

Poprawiony (poniedziałek, 19 grudnia 2011 21:17)