Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Miłosz do Stanów Zjednoczonych Ameryki trafia po raz pierwszy w roku 1945, a świeże doświadczenia wojenne wzbudzają w nim głęboki sprzeciw wobec obserwowanego tam, jak byśmy powiedzieli dzisiaj, konsumpcyjnego stylu życia. Jego ówczesna sytuacja jest wielce niejednoznaczna: z jednej strony dyplomata stalinowskiego reżimu [link: Marksizm], z drugiej aktywny działacz na rzecz popularyzacji polskiej kultury. Z jego inicjatywy działa przez kilka lat katedra literatury polskiej im. Adama Mickiewicza, na niezwykle prestiżowym Uniwersytecie Columbia (nie przyjętej dobrze przez środowisko polonii, ze względu na kontrowersyjność osoby Miłosza). Na skutek polityki władz polskich, obawiających się jego intelektualnej niezależności, zmuszony jest do powrotu w roku 1949.

Po raz drugi, już po zerwaniu z Polską Ludową i burzliwym okresie emigracji w Paryżu [link: Paryż; link: "Kultura"], dzięki pomocy przyjaciół, wraca do Ameryki w 1960 roku. Niedługo po tym zostaje pełnoetatowym pracownikiem Wydziału Literatury i Języków Słowiańskich na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Stanowisko to obejmie na 20 lat. Prowadzi kursy z literatury polskiej, rysując przed amerykańskimi studentami historyczne losy Europy. Na początku lat siedemdziesiątych, zaczyna prowadzić także zajęcia poświęcone Fiodorowi Dostojewskiemu [link: Dostojewski, F.M].

Oba pobyty w Ameryce to lata intensywnej pracy intelektualnej Czesława Miłosza. Starając się być użytecznym, staje się  twórcą licznych przekładów literatury polskiej (antologia Polish Postwar Poetry, zawierająca utwory Herberta, Wata, Różewicza, Białoszewskiego czy Świrszczyńskiej), równocześnie tworząc liczne przekłady dzieł poetów anglojęzycznych. Warto szczególnie wspomnieć tu o tłumaczeniu obszernych fragmentów dzieła Walta Whitmana [link: Objawienie] czy Robinsona Jeffersa [link: Jeffers Robinson], których przekłady będzie czytał aż do swoich ostatnich wystąpień autorskich. Pisze między innymi Ziemię Ulro i Widzenia nad zatoką San Francisco. Owocem pracy akademickiej Miłosza jest publikacja The History of Polish Literature, czy wydany pośmiertnie zbiór esejów Rosja. Widzenia transoceaniczne.

Stosunek Miłosza do Ameryki był zawsze ambiwalentny. Samotność jakiej doświadczał, łączyła się z jednej strony ze sprzeciwem wobec kultury popularnej, i dewaluacją wartości, szczególnie religijnych. Z drugiej strony, cenił sobie wolność myśli, demokratyzm tamtejszego społeczeństwa oraz choćby amerykańską prozę wraz z jej językową  klarowność. Szczególne poczucie wspólnoty poetyckiej czy intelektualnej odnajdywał z twórcami takimi jak Walt Witman czy Robbinson Jeffers.

Poprawiony (wtorek, 27 grudnia 2011 11:05)

 

Dodaj komentarz

Kod antysapmowy
Odśwież